هیچ گاه ، هیچ جا ، هیچ کس ، ...

شاید دوستت بدارند

               بعد از من اما نه به اندازه ی من دلبندم مسعود جان

نمی دانم چه می شود میان کلام من و تو ،

 هر از چند گاهی سکوتی مرگبار حاکم می شود؛

      چه می شد یک سکوت و چند نقطه چین می مردند..                   

طرح چشمانت زمین محبت بود

    و من قانون جاذبه ات را وقتی سیب سرخ دلم افتاد ، فهمیدم!

هربار که حرف می زنی ،

با نگاهت مرا جذب می کنی

تو

دریای خروشانی هستی

که تنها ماه

جزر و مد نگاهت را می فهمد !

 گر ز آزردن من هست غرض مردن من

                  مردم ،  آزار مکش  از پی  آزردن  من